خانه های شش ضلعی

خانه های کندو همه 6 ضلعی هستند، وهمه به یک اندازه اند. زنبوران عسل، بی آنکه پرگار وخط کشی به کاربرند، این بنای شفگت انگیز نازک واستوار ومنظم را با پاهای خود می سازند!
برای اینکه خانه هایشان استوار باشد، از جوانه های درخت شاه بلوط ودرخت بید صمغی میگیرند وآن را باموم، که هنوز نرم است، مخلوط میکنند.
دیواره های خانه های شش ضلعی بسیار نازک هستند. کلفتی آنها از %08 میلیمتر بیشتر نیست. این دیواره های نازک برای پاهای کوچک زنبوران عسل – که روی آنها در حرکتند – تیز وبرنده هستند. به همین سبب مقداری موم به آنها می افزایند، تا از تیزی آنها بکاهند ورفت وآمد بر آنها را آسان کنند.
پرکارگی وبیکارگی: خانه های شش ضلعی برای پرورش نوزادان یا انبارکردن ذخیره عسل یاگرده ی گل آنها است. این خانه ها، وقتی که از غذا پرشدند، درهای آنها راباسرپوش کوچکی ازموم میبندند.
درزمستان که غذا کمیاب میشود، سرپوش رابر میدارند، وغذای درون خانه رابه زنبوران کندو میدهند. زنبوری که مسئولیت این کار را به عهده میگیرد، آن رابه طور مساوی میان همه تقسیم میکند.
یک دانشمند طبیعی دان می خواست ثابت کند که هیچ زنبور عسلی ذخیره ی درون خانه رابه تنهایی نمی خورد، بلکه غذا را – هرچند اندک باشد- میان همه تقسیم میکند.
برای این کار مقداری عسل رادیو آکتیورا میان شش زنبورعسل، که همه ازدرون یک کندو انتخاب شده بودند، تقسیم کرد.
این کندو 25 هزار زنبورعسل داشت. دوروز بعد همه ی زنبوران این کندو رادیو آکتیو شده بودند.
گرد آوری گرده وشیره ی گل، ساختن خانه های مومی، انبارکردن عسل وگرده، تقسیم عادلانه ی غذا همه نشانه تلاش های خستگی ناپذیر این کارگران پرکار است.
با این همه میان این کارگران پرکار، زنبوران بیکاره ای هستند که هرگز قدمی برای کندو برنمی دارند. اینها زنبوران نر کندو هستند.
زنبوران نر، زنبوران کارگر درشت ترند. زنبور نردرزندگی فقط یک هدف دارد، و آن اینست که منتظربماند تا روزی فرا رسد، که به دنبال ملکه به پروازدرآید واورا بارور کند. زنبور نر زنبیل گرده ندارد، ولی بال هایش بزرگتر وتواناتر ازبال های کارگران است.
چشم های بزرگی دارد. زیرا هریک ازچشمانش از 13090 چشم کوچک درست شده است، درصورتی که شماره ی چشمک های هرچشم زنبور کارگر نیمی ازاین رقم است.















